Ik heb net een interview gegeven voor de Viva 400 waarom een quotum voor vrouwen in de top van het bedrijfsleven geen goed idee is en presto daar gaan we weer…
Nu heb ik niet de illusie dat de overheid nog luistert naar burgers of ondernemers maar dat is een ander verhaal. Ongetwijfeld hebben ze argumenten zoals de mijne wel eerder gehoord maar in hun oneindige wijsheid besloten er niets mee te doen. Zelfs de commissie Tabaksblat met toch niet de minsten (geen vrouwen dat wel) vond het geen goed idee. Maar ja we hebben een onderzoekje van een universiteit van een dame (Mijntje Lückerath-Rovers) dus ja daar moeten we dan weer wat mee. Ze was zelf ruim 6 jaar VP bij Rabobank en is ongetwijfeld van mening dat iedereen dat moet kunnen c.q. willen.
Waarom zijn het toch altijd de mannen in de politiek die om het hardst roepen dat er meer vrouwen aan de top moeten? Vind het op z’n zachtst gezegd frappant. Riekt een beetje naar overcompensatie ![]()
Verder doen we natuurlijk niets aan het faciliteren van kinderopvang niet qua aantal plaatsen noch qua financiële tegemoetkoming, papa-dagen is ook nog steeds een vies woord, hebben we bijna het minst aantal vakantiedagen in Nederland van Europa, doen de meeste werkgevers toch zeer lastig over parttime banen (vaak echt terecht in top posities) en ga zo maar door.
Ik maak even de vergelijking met een topsporter. Die traint toch ook niet 50% en verwacht dan olympisch kampioen te worden? Ik ken ze persoonlijk niet maar ik weet zeker dat de schaats dames zich minstens 5 dagen per week aan het voorbereiden zijn op Vancouver in februari 2010.
Ook zijn er erg veel goede initiatieven die uitgerold worden met o.a. charter naar de top die door erg veel bedrijven werd ondertekend. Maar ja toen kwam die vervelende crisis tussendoor en hadden we weer andere prioriteiten. Hele afdelingen die diversiteit moesten bewerkstelligen werden opgeheven want tja staf is niet cruciaal in zulke tijden.
Een ander argument is dat het de vergrijzing een halt toe gaat roepen! Dan heb ik een tegenvoorstel: zorg eerst maar eens dat oneigenlijke leefstijdsdiscriminatie wordt bestraft. Dat bedrijven een flink percentage mensen boven de 50 in dienst moeten hebben. Dat past dan ook weer mooi in het diversiteitsargument en loopt lekker synchroon met het feit dat we straks tot ons 67e moeten doorwerken. Maar dan krijgen we het argument dat bedrijven wel moeten kunnen beslissen wie de beste persoon voor de baan is en dat dit niet op leeftijd mag worden geschoven. Nee. Maar wel op geslacht dus klaarblijkelijk.
Ik kan nog een uur doorschrijven maar ik denk dat ik het voor vandaag maar hier bij laat
Er zijn tenslotte vrouwen die -net als ik- een eigen bedrijf hebben, daar succesvol mee zijn, maar daar wel tijd aan moeten besteden. Jammer alleen dat wij nergens worden meegeteld… Zou de verhouding flink anders uitpakken.







No comments yet.